Ülkeler, kitaplar, diller, şarkılar... Cebimde param, aklımda fikrim yok. Zaman var, hayat kısa; farkındayım, endişe içindeyim. Tamamlanmış hisseden kararlı bir halim yok. Belki de hiçbir şey olmayacak biriyim. Olmasa da olan, faydası olmayan ve zararı dokunmayacak bir varlık. Olmak ve yapmak istediğim her şeyin hayalinin düşleyeniyim. Heveslerim ve gıptalarım çabuk vazgeçip kendini hüzne bırakan ruhumda kalıyor. Hiçbir şeyi anlayamayan kafam, üzüntüye düşüyor ve orada rahat hissediyor ama bu ağırlığı aslında her şeyin farklı olmasını istemiş olan kalbim kaldıramaz. Suratsız ifadem aslında çok şey istedi. Sürekli anlamsız olduğundan bahsettiğim dünyada. Olmayacağının veya belirsizliğinin en ufak belirtisinde de 'neyse' çok kolay deniyor. 'Hep böyle olur zaten.' Birine mi küsüyorum? Bırakıp durarak aslında olmasını diliyorum. Lakin sandığım kadar yerim yok. Binbir taşın arasından seçilecek şeklim yok; renk olsam solar giderim, yıldız olsan söner giderim. Bir izim, ağırlığım, doldurduğum boşluk yok. Kendi halinde, olmaya çalışan noktayım. Sandığım kadar değilim. Ne yetenek, ne kulağa çalınan ses, göze görünen güzellik, kalbe dokunan anlam. Arkalarda bir yerlerdeyim. Kaybolup gidecek bir şeyim. Zanneden aylağım.
Réiane